Zandbergia Evenementen Verhalen Wielerroutes
Zandbergia visualisatie Zandbergia visualisatie Zandbergia visualisatie Zandbergia visualisatie
je bent hier: home > zandbergia > historie

Historie

Kort na de Tweede Wereldoorlog kwam het medio 50-er jaren in de grensregio's schoorvoetend weer tot contacten tussen aldaar wonende Duitsers en Nederlanders. Voor mensen in de Kanaalstreek was vooral de jaarlijkse kermis in het grensdorp Rütenbrock een ontmoetingspunt. Bij één van die ontmoetingen moet het gekomen zijn tot een afspraak voor een verbroederende voetbalwedstrijd. Het kerkdorp Zandberg kon daarvoor, met inlenen van een keeper als gastspeler, een eigen team op de been brengen.

Zandbergia

De familie Specken gaf aan dat elftal de naam Zandbergia. De gezinnen Specken (Jan, Adolf, Bennie) en Mensen (Wim, Herman, Peet †) leverden alleen al zes spelers en het team werd gecompleteerd met Hans de Boer, Jos Buurman, Lammert Krops en Hennie Meijer. Als gastkeeper werd bij toerbeurt een beroep gedaan op Frans Gerdes † en Appie Bos. Alle spelers waren actief lid van de v.v. Musselkanaal en in de competitieloze zomerperiode werden er onder de vlag van Zandbergia vriendschappelijke wedstrijden gespeeld in de omgeving. Jaarlijks hoogtepunt was de wedstrijd in en tegen de VfL Rütenbrock. Voetbaltas onder de snelbinders en vol goede moed op naar Rütenbrock, want voor vervoer was je op je fiets aangewezen.

Opstelling voetbalelftal Zandbergia

Het speelveld was abominabel; molshopen, konijnenholen, geitenkeutels, hobbelig tot en met en hoog opgegroeid gras. Akelig dicht langs de zijlijnen een sloot, waarin de brandnetels welig tierden. Als je er al niet zelf in belandde, was het wel de bal die regelmatig in de sloot verdween en die moest dan wel weer door één der spelers tussen de brandnetels worden gezocht. Los van het resultaat was de sfeer altijd heel gastvrij en hartelijk, met als climax een in de pauze onder de toeschouwers gehouden collecte. De opbrengst daarvan mocht na afloop door de spelers broederlijk worden verteerd in het aanpalende Gasthaus Brümmer.

Moi! Moi! Moi!

Nieuw voor Zandbergia was ook dat de Duitse gastheren voor de aftrap in de middencirkel een yell aanhieven. Voor ons een volkomen onbekend ritueel en volstrekt onverstaanbaar. Wij wilden echter niet achter blijven, vormden ook een kring, armen om elkaars schouders en we bedachten ter plekke de tekst: "Wij begroeten onze tegenstanders van vandaag met 3 keer: MOI! MOI! MOI!"

Wat verder is bijgebleven is een wat roestig bordje bij het betreden van het veld, met daarop een tekst in de trant van: "Degene, die de scheidsrechter beledigt zal van het veld worden verwijderd." Deze bordjes zouden ook nu nog hun nut kunnen bewijzen. Om niet meer te achterhalen redenen kwam aan deze jarenlange traditie een einde en verdween de naam Zandbergia tussen de mottenballen.

Deel deze pagina via social media

Word ook vriend van Zandbergia op Facebook en volg Zandbergia op Twitter
Zandbergia

Nieuws
Historie
Bestuur
Social media
Contact

Evenementen

Agenda
Verslagen
Foto en video
Giro Ohne Grenzen
Sponsoren en partners

Verhalen

Overzicht
In de media
Doorkomst Giro d'Italia
Beschermheer
Bekende Nederlanders

Wielerroutes

Teambuilding en fun
Plattegrond
Routebeschrijvingen
Cultuur
Natuur

Deze website is aan Zandbergia aangeboden door Specken.NL